هدف: کشف مفاهيم محوری رضايتمندی، تعيين راهکارهای پيشنهادی، راهبردهای نهايی و ترسيم فرآيند ارتقای رضايتمندی مراجعان به کلينيک مشاوره کودکان و نوجوانان. روش: در اين پژوهش کيفی، از روش پژوهش سهوجهی در دو فاز استفاده شد: در فاز اول روش پژوهش پديدارشناختی و در فاز دوم روش بحث گروهی و روش دلفی. جامعه اين پژوهش را مراجعان (16 نفر) و کارکنان درمانی (هشت نفر) کلينيک مشاوره کودکان و نوجوانان شريعتی اصفهان تشکيل میدادند. يافتههای پژوهش با روش کلايزی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافتهها: در مجموع 834 کد مفهومی استخراج و سپس اين مفاهيم در 130 ساختار مفهومی رضايتمندی طبقهبندی شدند. در سطح سوم طبقهبندی، اين موارد بر حسب ويژگیهای مشترک در 30 گروه موضوعی جای گرفتند. راهکارهای پيشنهادی بهدستآمده از بحث گروهی و راهبردهای تأمين رضايتمندی در 18 بند تنظيم شدند. نتيجهگيری: در مجموع 18 راهبرد تدوين شد که میتوان به مواردی مانند تشکيل کميته جمعآوری اطلاعات، تدوين برنامه مستمر درمانهای غيردارويی، گسترش مراکز مشاوره مشابه، برگزاری کلاسهای آموزشی جهت والدين، نظمبخشيدن به برنامههای روزانه، حضور بيشتر تيم درمان و لزوم رعايت حقوق بيماران اشاره کرد.
Abstract
Objectives: To explore the basic conceptions of satisfaction, to determine the ultimate strategies and depicting the process of improvement in satisfaction in clients of children and adolescent consultation clinics. Method: In this qualitative study, the triangulation method was applied in two phases: phenomenological investigation in the first phase, and focus groups and the