期刊名称:Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology
印刷版ISSN:1735-4315
电子版ISSN:2228-7515
出版年度:2013
卷号:19
期号:2
页码:109-120
语种:English
出版社:Tehran University of Medical Sciences
摘要:هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش گروهی مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد (ACT) بر استرس شغلی و فرسودگی شغلی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر بود. روش: تعداد 96 نفر از کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر بهصورت نمونهگیری در دسترس برای شرکت در پژوهش نامنویسی کردند و بهطور تصادفی، به سه گروه آزمایش، گفتوگو و شاهد اختصاص یافتند. گروه آزمایش در چهار جلسه 5/1 ساعته آموزش گروهی مبتنی بر ACT، با استفاده از الگوی باند و هیس، شرکت کرد. در گروه گفتوگو، آزمودنیها در چهار جلسه 5/1 ساعته درباره تغذیه و ورزش (نامربوط به موضوع اصلی مورد پژوهش) آموزش دیدند. گروه سوم هیچ آموزشی ندید. سه ماه پس از آموزش اصلی، در مرحله پیگیری گروههای آزمایش و گفتوگو دو جلسه 5/1 ساعته را گذراندند. در این جلسهها نیز همان مطالب قبلی مرور و تمرین شد. آزمودنیها پیش و پس از مداخلهها و در مرحله پیگیری به پرسشنامههای استرس شغلی اسیپو (OOSI) و فرسودگی شغلی ماسلاخ و جکسون (MJJBI) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر استفاده شد. یافتهها: آموزش گروهی مبتنی بر ACT، افزون بر کاهش نمره کلی استرس شغلی (001/0p<)، به کاهش برخی از مؤلفههای استرس شغلی، شامل اضافهبار نقش (05/0p<)، ابهام نقش (001/0p<)، مرز نقش (01/0p<) و مسئولیت (001/0p<)، منجر شد. همچنین، آموزش مبتنی بر ACT مؤلفه احساس کاهش دستاورد شخصی را کاهش داد (05/0p<). نتیجهگیری: آموزش گروهی مبتنی بر ACT به کاهش استرس شغلی منجر میشود، اما بر فرسودگی شغلی اثر قابل توجهی ندارد.
其他摘要:Objectives: The aim of this study was to investigate the effects of group acceptance and commitment therapy (ACT) on job stress and burnout among personnel of Islamic Azad University, Azadshahr branch. Method: Ninety-six personnel of Islamic Azad University, Azadshahr branch were selected by volunteer available sampling method and assigned randomly to three experimental, let’s talk and control groups. During four 1.5-hour sessions, the experimental group received acceptance and commitment therapy (ACT) based on the Bond and Hayes model. Let’s talk group received nutrition and sports instructions (irrelevant to ACT) during four sessions of 1.5 hours. Control group received no training. Three months after the main training and in the follow-up stage, experimental and let’s talk groups had two sessions of 1.5 hours. During these sessions previous contents were reviewed again. Before and after interventions and during follow-up stage, the examinees completed Osipow’s Occupational Stress Inventory and Maslach and Jackson Job Burnout Inventory. Data analysis was done using repeated measures analysis of variance. Results: Group training based on the ACT not only decreased total job stress (p<0.001) but also diminished job stress factors, including role overload (p<0.05), role ambiguity (p<0.001), role boundary (p<0.01), and responsibility (p<0.001). Besides, ACT-based training decreased personal achievement (p<0.05). Conclusion: Group ACT-based training decreases job stress but has no considerable effect on job burnout.
关键词:آموزش گروهی مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد؛ استرس شغلی؛ فرسودگی شغلی
其他关键词:group acceptance and commitment therapy (ACT); job stress; job burnout