摘要：در زبان فارسی بند موصولی هستهبرونی است، به طوری که بند موصولی همیشه بعد از هستة اسمی قرار میگیرد. بند موصولی خود شامل گروه اسمی هممرجع یا برابر با هستة اسمی است. هستة اسمی موصولی میتواند جاندار یا بیجان و انتزاعی باشد. در این پژوهش سعی بر آن است تا به کمک دادههای زبان فارسی نشان دهیم بند موصولی به هستة اسمی افزوده میشود و به جای داشتن عملگر، یک بازنمایی/ کپی از هستة اسمی در درون بند وجود دارد که در جایگاه موضوع در پایه اشتقاق مییابد و گاهی به دلیل بازیافتنیبودن حذف میشود، یعنی محتوایش از طریق هستة اسمی بیرونی بازیافتنی است. بنابراین، هستة اسمی و بازنمایی آن درون بند بخشی از زنجیرة حرکتی نیستند. بین هستة اسمی در ساخت موصولی و مقولة تهی/ ضمیر در بند موصولی ارتباط وجود دارد و آنها با هم همنمایهاند، یعنی مشخصههای مربوط به هستة اسمی (مقوله، شخص، شمار، حالت) در هستة تهی/ ضمیر وجود دارد.
