摘要：Allah Taâlâmn isimlerinden er-Rahmân vasfının Kur’ân-ı Kerîmde kullanılışının bazı özellikler gösterdiği,öteden beri bir çok illgilinitı dikkatini çekmiştir. Bu özellikleri iyice anlayamayan veya kasıtlı olarak başka türlü gösteren bir kısım müsteşrikler bunda,Kur’ânm getirdiği Tanrı inancı hakkında birtakım yanlış ve esassız medlûller bulduklarını sanmışlardır. Kimi bu kelimenin Arapça asıllı «olmadığını,İbranca veya Süryancadan alındığını iddia ederek,Allahı bu vasıfla nitelendiren Islâmın,Yahudi veya Hıristiyan asıllı olduğunu öne sürmüştür. H. Grimme ve Ih. Nöldeke'den günümüze kadar,İslâmî konularla uğraşan müsteşriklerin çoğu ise,bu vasfın Kur'ân vahyinin yalnız sınırlı bir döneminde (miladî 616-619 yılları arasında) kullanıldığını benimsemiştir. Yanlışlığını ileride göreceğimiz bu tesbitten hareket eden bazıları,bundan,bir takım yanlış teolojik sonuçlar çıkarmaya girişmişlerdir. Bir hırıs-tiyan din adamı olan (dominiken) müsteşrik j. Jomier,bu konuya tahsis ettiği yirmi bir sayfalık uzun makalesinde (1) bu isim etrafındaki asırlık spekülasyonların semeresini devşirmeye çalışır. Bu yüzden,bu incelememizde özellikle,onunla tartışacağız.
