出版社：Iranian Institute for Social and Cultural Studies
摘要：هد پژوهش حاضر، ترسیم پیشنهادهایی برا، اهدا دانشپژوهی در علو اجتماعی بر مبنا، رئالیسدم
انتقاد، و با نگاهی میانرشتها، اس، که با روش توصیفیداستنتاجی انجا شده اس،. رئالیسم انتقاد، با
بینشی شناخ،شناسانه بهعنوان مبنایی درنظر گرفته میشود که پیشنهادهایی برا، دانشپژوهدی )آمدوزش،
پژوهش، تلفیق و کاربرد( در علو اجتماعی خواهد داش،. نتدای پدژوهش نشدان مدیدهدد کده رئالیسدم
انتقاد، با تأکید، که بر واقعی،ها، مسدتقل از ههدن و خاصدی، انتقادپدذیر، داندش دارد، بدر آموزشدی
رهاساز در علو اجتماعی تأکید میکند. در حدوزه پدژوهش، رئالیسدم انتقداد، بدر فلسدفه و خودآگداهی
فلسفی تأکید میکند و درنتیجه پژوهشگر علو اجتماعی مفروضات پنهان و آشداار در پدژوهش خدود را
بهتر فهم میکند. در عرصه تلفیق نیز تأکید بر فهم واقعید، در ابعداد گسدترده اسد،. ایدن عرصده، عامدل
پیشرف، علو را بهاشتراکگذار، دانش در قلمرو، وسیع میداند؛ ازاینرو علو میانرشتها، را بهرسدمی،
شناخته و از هر دانشی که قادر به تبیین بهتر الیهها، پیچیده واقعی، باشد، استقبال میکند و سدرانجا ، در
عرصه کاربرد، رئالیسم انتقاد، توان بالقوها، در کاربرد داندش بدا توجده بده تلفیدق علدو در حدل مسدائل
اجتماعی دارد. دلیل این امر، نظریهپرداز، بهدور از تنگنظر، و درعینحال منطبدق بدا واقعید، رئالیسدم
انتقاد، اس، که با مؤلفهانتقاد، بودن، دانش را به عرصه عمل نزدیکترکرده اس،.
其他摘要：Is identity a heritage inherited from the past or a choice for the future? In this question,
the concept of time' is presupposed. Thus, my point of departure is analyzing the concept
of time. Then the relation between the concept of time and social theory will be examined
to maintain that 'sociology' is the science of 'space' rather than the science of 'time.
'History', however, is the science of 'time' which, in its Hegelian version, has a strong
connection with the paradigm of the 'philosophy of consciousnesses'. This paradigm
would not allow sociology to be established, because sociology is the theory of action
rather than the theory of consciousness. For this very reason, the establishment of
sociology in the late nineteenth century was contemporaneous with the crisis of the
philosophy of consciousness. The focal point of this crisis was the concept of 'subject',
which itself was both the base of modern philosophy and the focus of modern society. But
Marx, Nietzsche, Freud and Romanticist Movement radically criticized the concept of
'subject' and thus brought about crisis for modern society. The establishment of sociology
was a response to such a crisis. It was a turning point by which we became aware of the
heaviness and harmfulness of tempocentrism' and instead point to the usefulness of
'topocentrism'. After this theoretical discussion, some problems of tempocentristic
approach to identity' in Iranian social science will be referred to show how this approach
is laden with the past, and therefore, unable to regard the future. The Iranian social
science's inability to develop an action theory' seems to be rooted in its tempocentrism. In
order to find a way out of this dead- end and open some new horizons in the sphere of
theory and practice, the Iranian sociology need to throw down the approach to identity 'as
a heritage from the past’ and adopt it 'as a choice for the future'. Finally, I
will discuss 'rational identity' and its relation to social science.
