摘要：Kamunun malları, kamunun özel malları ve kamu malları olarak ikiye ayrılmaktadır. Kamunun özel malları özel hukuk kişilerinin malları ile aynı hukuki rejime tabidir. Ancak kamu malları, kamu hizmetlerinin yürütülmesi sırasında kullanılmak üzere kamu yararı amacına tahsis edilirler. Söz konusu tahsisin gerçekleştirilmesi ile kamu malı niteliğine sahip olan bu mallar, ulusal mevzuatımız uyarınca birtakım özel korumalardan da yararlanır. Bu özel korumalardan biri de kamu mallarının haczedilememesi özelliğidir. Bu özel korumanın amacı ise kamu hizmetlerinin aksamadan yürütülmesi ve böylece kamu hizmetlerinin sürekliliği ilkesinin sağlanmasıdır. Ancak bu korumanın bir sonucu olarak idarelerden alacağı bulunan özel kişiler ulusal mevzuatımızda bulunan hükümler nedeniyle bu alacaklarını tahsil edememektedir. Böylece kişiler Anayasa’nın 35. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin Ek 1 Numaralı Protokolünün 1. Maddesi ile korunan mülkiyet haklarından yoksun kalmaktadır. Alacak haklarını elde edemeyen kişiler öncelikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine, 2012 yılından beri ise Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru kapsamında başvuruda bulunmaktadır. Her iki mahkemenin de yerleşik içtihadı uyarınca kamu mallarının haczedilmezliği özelliği gerekçe gösterilerek kişilerin alacak haklarından mahrum bırakılmalarının mülkiyet hakkı ihlali niteliğinde olduğu kabul edilmektedir.
其他摘要：The goods of public administration are categorized as public goods and private goods of the public property. The private goods of the public property are subject to the same legal regime as goods of the private person. However, public goods are allocated for the purpose of public interest to be used during the execution of public services. With the realization of this allocation, these goods, which have become public goods, also benefit from a special regime of protection in accordance with our national legislation. One of these special protections is seizure ban over the public property. The purpose of this special protection is to ensure that public services are carried out without an interruption, thus ensuring the continuity of public services. However, as a result of this protection, private people who have receivables from the public administration shall not collect their receivables due to the provisions in our national legislation. Thus, private people are deprived of their property rights protected by Article 35 of the Constitution and Article 1 of the Protocol No. 1 of the European Convention on Human Rights. Those who couldn’t collect their receivables within the scope of domestic remedies have directly applied to the European Court of Human Rights. Since 2012, they shall firstly apply to the Constitutional Court of Turkey within the scope of individual application. According to the established jurisprudence of both courts, it is accepted that the deprivation of private people from their receivables on the grounds of seizure ban over the public property is a violation of the right to property.
关键词：Mülkiyet Hakkı ; Kamu Malı ; Haczedilmezlik ; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi
其他关键词：Right to Property ; Public Property ; Seizure Ban ; European Convention of Human Rights
